sierpień 31st, 2009
Fachowo o płytkach ceramicznych.
Płytki mogą być układane zarówno na nowym, jak i odpowiednio dostosowanym, ale starym podłożu. Podłoże pod glazurę czy płytki musi zostać poddana wcześniejszej ocenie, choćby tylko domowym sposobem. Kafelki ceramiczne kładzie się najczęściej w kuchniach i łazienkach, czyli tam, gdzie podłoga musi być wytrzymała na ścieranie i wodę. Często układa się je w korytarzach. Gres łatwo zachować w czystości, ale trzeba pamiętać, że nie powinny być śliskie.
Do stylowej łazienki dobiera się przede wszystkim odpowiednie wyposażenie: umywalki na postumentach, urządzenia o profilowanych krawędziach, staroświeckie mosiężne krany i drewniane meble na ładnych nóżkach. Cechą klasycznej łazienki jest z jednej strony obecność ozdób, z drugiej to, że ornament ma swoje określone miejsce, pozostaje na drugim planie i nie występuje poza wyznaczone ramy. Dekory na płytkach są delikatne. Dekory służą do nadawania podziałów i zaznaczają krawędzie istotniejszych elementów. Szukajmy więc płytek o stonowanych zdobieniach i kolorach. Nie powinny być nadto duże, mogą być w kilku formatach. W stylowej łazience podłoga jest wyraźnie różna niż ściany.
Różnorodność płytek ceramicznych i gresu przyprawia o ból głowy. Jest ich tyle, że każdy, jak się wydaje, może się skusić o zaplanowanie w swoim domu całkowicie wyjątkowej powierzchni. Zwykle do wykończenia łazienki przywiązujemy sporą wagę. Jako najbardziej intymne pomieszczenie jest oznaczeniem niepowtarzalnego gustu, a często także pomysłowości właścicieli. Tu możemy zaszaleć, wypróbować swoją wyobraźnię, wybrać ulubiony fason czy odcień. Glazura, terakota, gres, płytki ceramiczne wszelkich wielkości i odcieni, naprawdę mamy w czym wybierać. Szukając płytek na ściany i podłogi, pamiętajmy, że otoczenie łazienki robią także meble, urządzenia sanitarne i krany. Ściany i podłogę można potraktować jak tło, neutralne, wyciszone, dobrane do tego, co chcielibyśmy wyeksponować. Łazienka może być niepowtarzalna dzięki wykończeniu, nawet gdy jej wyposażenie jest . Najważniejsze jest to, aby dopasowując płytki, myśleć o całym wnętrzu. Dlatego powinno się zacząć od decyzji ogólnych.
Płytki powinno się kupować w ilości około 10% większej, niż to wynika z rozmiarów posadzki. Budowlańcy sugerują też, aby po ułożeniu posadzki zostawić na zapas około metra kwadratowego płytek z tej samej linii, do ewentualnej wymiany. Płytki łazienkowe zakupione z innej partii materiału mogą być różne od poprzednich odcieniem.Płytki podłogowe, bardziej precyzyjnie niż ścienne, powinny być dobierane do pomieszczenia w którym mają być ułożone.
Płytki ceramiczne kładzione na podłogę to dobrze znana terakota, tradycyjne cotto, a także klinkier. Coraz częściej konkuruje z nimi gres techniczny osiągalny dzisiaj nie tylko w kolorach beżu i szarości kojarzonych z posadzkami galerii handlowych i obiektów użyteczności publicznej.Elegancki wygląd nada posadzce polerowany gres. Niecodzienny renesans przechodzi jednak gres porcelanowy, szczególnie o miłej i przyjaznej w dotyku powierzchni matowej, a także gres szkliwiony.
W niedużych pomieszczeniach, jeśli podłoże pod terakotę jest równe i wypoziomowane, a wzór posadzki nie jest skomplikowany, płytki można układać samodzielnie. W przeciwnym razie położenie posadzki lepiej zlecić fachowcowi: przycinanie płytek i ich przyklejanie na dużej płaszczyźnie, jest bardzo pracochłonne i wymaga sporego doświadczenia. Jeśli użyto zwykłej zaprawy, trzeba poczekać dwa dni, a jeśli szybkoschnącej, kilka godzin. Od prawidłowego wykonania spoin uwarunkowane jest, czy płytki będą mogły się swobodnie deformować. Cienkie płytki łazienkowe, grubości 8-15 mm, można też układać na zaprawę klejową, pod warunkiem że podłoże jest bardzo równe.
Do układania płytek, jak i do ich cięcia, używane są określone przyrządy.
Płytki ceramiczne przykleja się do podłoża zaprawą klejową. Fugowanie można zacząć dopiero po jej wyschnięciu.
Klasa ścieralności. Im większa, tym bardziej glazura jest wytrzymała na ścieranie. W łazience wymagana będzie II, w przedsionku, holu i kuchni, III albo IV klasa ścieralności i glazura. Parametr dobieramy ze względu na intensywność użytkowania podłogi. Jeśli we wnętrzu przemieszczamy się bez butów lub w miękkich butach, wystarczy I klasa ścieralności.

